ἐκτὸς οἴσει τῶν ἐλαῶν·δεινὰ γὰρ κατηγόρηκεν.ἀλλʼ ὅπως ὦ γεννάδαμὴ πρὸς ὀργὴν ἀντιλέξεις,ἀλλὰ συστείλας ἄκροισιχρώμενος τοῖς ἱστίοις,εἶτα μᾶλλον μᾶλλον ἄξειςκαὶ φυλάξεις,ἡνίκʼ ἂν τὸ πνεῦμα λεῖονκαὶ καθεστηκὸς λάβῃς.
Διόνυσοςἀλλʼ ὦ πρῶτος τῶν Ἑλλήνων πυργώσας ῥήματα σεμνὰκαὶ κοσμήσας τραγικὸν λῆρον, θαρρῶν τὸν κρουνὸν ἀφίει.
Αἰσχύλοςθυμοῦμαι μὲν τῇ ξυντυχίᾳ, καὶ μου τὰ σπλάγχνʼ ἀγανακτεῖ,εἰ πρὸς τοῦτον δεῖ μʼ ἀντιλέγειν· ἵνα μὴ φάσκῃ δʼ ἀπορεῖν με,ἀπόκριναί μοι, τίνος οὕνεκα χρὴ θαυμάζειν ἄνδρα ποιητήν;Εὐριπίδηςδεξιότητος καὶ νουθεσίας, ὅτι βελτίους τε ποιοῦμεντοὺς ἀνθρώπους ἐν ταῖς πόλεσιν.Αἰσχύλοςτοῦτʼ οὖν εἰ μὴ πεποίηκας,ἀλλʼ ἐκ χρηστῶν καὶ γενναίων μοχθηροτάτους ἀπέδειξας,τί παθεῖν φήσεις ἄξιος εἶναι;Διόνυσοςτεθνάναι· μὴ τοῦτον ἐρώτα.