ἐξ ὧν γʼ ἂν ἐξηλεγχόμην· ξυνειδότες γὰρ οὗτοιἤλεγχον ἄν μου τὴν τέχνην· ἀλλʼ οὐκ ἐκομπολάκουνἀπὸ τοῦ φρονεῖν ἀποσπάσας, οὐδʼ ἐξέπληττον αὐτούς,Κύκνους ποιῶν καὶ Μέμνονας κωδωνοφαλαροπώλους.γνώσει δὲ τοὺς τούτου τε κἀμοὺς ἑκατέρου μαθητάς.τουτουμενὶ Φορμίσιος Μεγαίνετός θʼ ὁ Μανῆς,σαλπιγγολογχυπηνάδαι, σαρκασμοπιτυοκάμπται,οὑμοὶ δὲ Κλειτοφῶν τε καὶ Θηραμένης ὁ κομψός.ΔιόνυσοςΘηραμένης; σοφός γʼ ἀνὴρ καὶ δεινὸς ἐς τὰ πάντα,ὃς ἢν κακοῖς που περιπέσῃ καὶ πλησίον παραστῇ,πέπτωκεν ἔξω τῶν κακῶν, οὐ Χῖος ἀλλὰ Κεῖος.

Εὐριπίδηςτοιαῦτα μέντοὐγὼ φρονεῖντούτοισιν εἰσηγησάμην,λογισμὸν ἐνθεὶς τῇ τέχνῃκαὶ σκέψιν, ὥστʼ ἤδη νοεὶνἅπαντα καὶ διειδέναιτά τʼ ἄλλα καὶ τὰς οἰκίαςοἰκεῖν ἄμεινον ἢ πρὸ τοῦκἀνασκοπεῖν, πῶς τοῦτʼ ἔχει;ποῦ μοι τοδί; τίς τοῦτʼ ἔλαβε;