κἂν ξυναποδρᾶναι δεῦρʼ ἐπιχειρήσειέ μοι·ὁ δʼ εὔκολος μὲν ἐνθάδʼ εὔκολος δʼ ἐκεῖ.ἩρακλῆςἈγάθων δὲ ποῦ ʼστιν;Διόνυσοςἀπολιπών μʼ ἀποίχεται,ἀγαθὸς ποιητὴς καὶ ποθεινὸς τοῖς φίλοις.Ἡρακλῆςποῖ γῆς ὁ τλήμων;Διόνυσοςἐς Μακάρων εὐωχίαν.Ἡρακλῆςὁ δὲ Σενοκλέης;Διόνυσοςἐξόλοιτο νὴ Δία.ἩρακλῆςΠυθάγγελος δέ;Ξανθίαςπερὶ ἐμοῦ δʼ οὐδεὶς λόγοςἐπιτριβομένου τὸν ὦμον οὑτωσὶ σφόδρα.Ἡρακλῆςοὔκουν ἕτερʼ ἔστʼ ἐνταῦθα μειρακύλλιατραγῳδίας ποιοῦντα πλεῖν ἢ μύρια,Εὐριπίδου πλεῖν ἢ σταδίῳ λαλίστερα.Διόνυσοςἐπιφυλλίδες ταῦτʼ ἐστὶ καὶ στωμύλματα,χελιδόνων μουσεῖα, λωβηταὶ τέχνης,ἃ φροῦδα θᾶττον, ἢν μόνον χορὸν λάβῃ,ἅπαξ προσουρήσαντα τῇ τραγῳδίᾳ.γόνιμον δὲ ποιητὴν ἂν οὐχ εὕροις ἔτιζητῶν ἄν, ὅστις ῥῆμα γενναῖον λάκοι.Ἡρακλῆςπῶς γόνιμον;Διόνυσοςὡδὶ γόνιμον, ὅστις φθέγξεταιτοιουτονί τι παρακεκινδυνευμένον,αἰθέρα Διὸς δωμάτιον, ἢ χρόνου πόδα,ἢ φρένα μὲν οὐκ ἐθέλουσαν ὀμόσαι καθʼ ἱερῶν,γλῶτταν δʼ ἐπιορκήσασαν ἰδίᾳ τῆς φρενός.Ἡρακλῆςσὲ δὲ ταῦτʼ ἀρέσκει;Διόνυσοςμἀλλὰ πλεῖν ἢ μαίνομαι.Ἡρακλῆςἦ μὴν κόβαλά γʼ ἐστίν, ὡς καὶ σοὶ δοκεῖ.Διόνυσοςμὴ τὸν ἐμὸν οἴκει νοῦν· ἔχεις γὰρ οἰκίαν.Ἡρακλῆςκαὶ μὴν ἀτεχνῶς γε παμπόνηρα φαίνεται.Διόνυσοςδειπνεῖν με δίδασκε.Ξανθίαςπερὶ ἐμοῦ δʼ οὐδεὶς λόγος.Διόνυσοςἀλλʼ ὧνπερ ἕνεκα τήνδε τὴν σκευὴν ἔχωνἦλθον κατὰ σὴν μίμησιν, ἵνα μοι τοὺς ξένουςτοὺς σοὺς φράσειας, εἰ δεοίμην, οἷσι σὺ