κρινεῖ δὲ δὴ τίς ταῦτα;Ἄιακοςτοῦτʼ ἦν δύσκολον·σοφῶν γὰρ ἀνδρῶν ἀπορίαν ηὑρισκέτην.οὔτε γὰρ Ἀθηναίοισι συνέβαινʼ Αἰσχύλος—Ξανθίαςπολλοὺς ἴσως ἐνόμιζε τοὺς τοιχωρύχους.Ἄιακοςλῆρόν τε τἄλλʼ ἡγεῖτο τοῦ γνῶναι πέριφύσεις ποιητῶν· εἶτα τῷ σῷ δεσπότῃἐπέτρεψαν, ὁτιὴ τῆς τέχνης ἔμπειρος ἦν.ἀλλʼ εἰσίωμεν· ὡς ὅταν γʼ οἱ δεσπόταιἐσπουδάκωσι, κλαύμαθʼ ἡμῖν γίγνεται.

Χορόςἦ που δεινὸν ἐριβρεμέτας χόλον ἔνδοθεν ἕξει,ἡνίκʼ ἂν ὀξύλαλον παρίδῃ θήγοντος ὀδόνταἀντιτέχνου· τότε δὴ μανίας ὑπὸ δεινῆςὄμματα στροβήσεται.

Χορόςἔσται δʼ ἱππολόφων τε λόγων κορυθαίολα νείκησχινδαλάμων τε παραξόνια σμιλεύματά τʼ ἔργων,φωτὸς ἀμυνομένου φρενοτέκτονος ἀνδρὸςῥήμαθʼ ἱπποβάμονα.

Χορόςφρίξας δʼ αὐτοκόμου λοφιᾶς λασιαύχενα χαίταν,δεινὸν ἐπισκύνιον ξυνάγων βρυχώμενος ἥσειῥήματα γομφοπαγῆ πινακηδὸν ἀποσπῶνγηγενεῖ φυσήματι·

Χορόςἔνθεν δὴ στοματουργὸς ἐπῶν βασανίστρια λίσφηγλῶσσʼ ἀνελισσομένη φθονεροὺς κινοῦσα χαλινοὺςῥήματα δαιομένη καταλεπτολογήσειπλευμόνων πολὺν πόνον.

Εὐριπίδηςοὐκ ἂν μεθείμην τοῦ θρόνου, μὴ νουθέτει.κρείττων γὰρ εἶναί φημι τούτου τὴν τέχνην.ΔιόνυσοςΑἰσχύλε τί σιγᾷς; αἰσθάνει γὰρ τοῦ λόγου.Εὐριπίδηςἀποσεμνυνεῖται πρῶτον, ἅπερ ἑκάστοτεἐν ταῖς τραγῳδίαισιν ἐτερατεύετο.Διόνυσοςὦ δαιμόνιʼ ἀνδρῶν μὴ μεγάλα λίαν λέγε.Εὐριπίδηςἐγᾦδα τοῦτον καὶ διέσκεμμαι πάλαι,