μέλλεις ἀναγαγεῖν, εἴπερ ἐκεῖθεν δεῖ σʼ ἄγειν;Διόνυσοςοὐ πρίν γʼ ἂν Ἰοφῶντʼ, ἀπολαβὼν αὐτὸν μόνον,ἄνευ Σοφοκλέους ὅ τι ποιεῖ κωδωνίσω.κἄλλως ὁ μέν γʼ Εὐριπίδης πανοῦργος ὢνκἂν ξυναποδρᾶναι δεῦρʼ ἐπιχειρήσειέ μοι·ὁ δʼ εὔκολος μὲν ἐνθάδʼ εὔκολος δʼ ἐκεῖ.ἩρακλῆςἈγάθων δὲ ποῦ ʼστιν;Διόνυσοςἀπολιπών μʼ ἀποίχεται,ἀγαθὸς ποιητὴς καὶ ποθεινὸς τοῖς φίλοις.Ἡρακλῆςποῖ γῆς ὁ τλήμων;Διόνυσοςἐς Μακάρων εὐωχίαν.Ἡρακλῆςὁ δὲ Σενοκλέης;Διόνυσοςἐξόλοιτο νὴ Δία.ἩρακλῆςΠυθάγγελος δέ;Ξανθίαςπερὶ ἐμοῦ δʼ οὐδεὶς λόγοςἐπιτριβομένου τὸν ὦμον οὑτωσὶ σφόδρα.Ἡρακλῆςοὔκουν ἕτερʼ ἔστʼ ἐνταῦθα μειρακύλλιατραγῳδίας ποιοῦντα πλεῖν ἢ μύρια,Εὐριπίδου πλεῖν ἢ σταδίῳ λαλίστερα.Διόνυσοςἐπιφυλλίδες ταῦτʼ ἐστὶ καὶ στωμύλματα,χελιδόνων μουσεῖα, λωβηταὶ τέχνης,ἃ φροῦδα θᾶττον, ἢν μόνον χορὸν λάβῃ,ἅπαξ προσουρήσαντα τῇ τραγῳδίᾳ.γόνιμον δὲ ποιητὴν ἂν οὐχ εὕροις ἔτιζητῶν ἄν, ὅστις ῥῆμα γενναῖον λάκοι.Ἡρακλῆςπῶς γόνιμον;Διόνυσοςὡδὶ γόνιμον, ὅστις φθέγξεταιτοιουτονί τι παρακεκινδυνευμένον,αἰθέρα Διὸς δωμάτιον, ἢ χρόνου πόδα,ἢ φρένα μὲν οὐκ ἐθέλουσαν ὀμόσαι καθʼ ἱερῶν,γλῶτταν δʼ ἐπιορκήσασαν ἰδίᾳ τῆς φρενός.Ἡρακλῆςσὲ δὲ ταῦτʼ ἀρέσκει;Διόνυσοςμἀλλὰ πλεῖν ἢ μαίνομαι.Ἡρακλῆςἦ μὴν κόβαλά γʼ ἐστίν, ὡς καὶ σοὶ δοκεῖ.Διόνυσοςμὴ τὸν ἐμὸν οἴκει νοῦν· ἔχεις γὰρ οἰκίαν.Ἡρακλῆςκαὶ μὴν ἀτεχνῶς γε παμπόνηρα φαίνεται.Διόνυσοςδειπνεῖν με δίδασκε.Ξανθίαςπερὶ ἐμοῦ δʼ οὐδεὶς λόγος.Διόνυσοςἀλλʼ ὧνπερ ἕνεκα τήνδε τὴν σκευὴν ἔχωνἦλθον κατὰ σὴν μίμησιν, ἵνα μοι τοὺς ξένουςτοὺς σοὺς φράσειας, εἰ δεοίμην, οἷσι σὺἐχρῶ τόθʼ, ἡνίκʼ ἐπὶ τὸν Κέρβερον,τούτους φράσον μοι, λιμένας ἀρτοπώλιαπορνεῖʼ ἀναπαύλας ἐκτροπὰς κρήνας ὁδοὺςπόλεις διαίτας πανδοκευτρίας, ὅπουκόρεις ὀλίγιστοι.Ξανθίαςπερὶ ἐμοῦ δʼ οὐδεὶς λόγος. Ἡρακλῆςὦ σχέτλιε τολμήσεις γὰρ ἰέναι καὶ σύ γε;Διόνυσοςμηδὲν ἔτι πρὸς ταῦτʼ, ἀλλὰ φράζε τῶν ὁδῶνὅπῃ τάχιστʼ ἀφιξόμεθʼ εἰς Ἅιδου κάτω·καὶ μήτε θερμὴν μήτʼ ἄγαν ψυχρὰν φράσῃς.Ἡρακλῆςφέρε δὴ τίνʼ αὐτῶν σοι φράσω πρώτην; τίνα;μία μὲν γὰρ ἔστιν ἀπὸ κάλω καὶ θρανίου,κρεμάσαντι σαυτόν.Διόνυσοςπαῦε, πνιγηρὰν λέγεις.Ἡρακλῆςἀλλʼ ἔστιν ἀτραπὸς ξύντομος τετριμμένηἡ διὰ θυείας.Διόνυσοςἆρα κώνειον λέγεις;Ἡρακλῆςμάλιστά γε.Διόνυσοςψυχράν γε καὶ δυσχείμερον·εὐθὺς γὰρ ἀποπήγνυσι τἀντικνήμια.Ἡρακλῆςβούλει κατάντη καὶ ταχεῖαν σοι φράσω;Διόνυσοςνὴ τὸν Δίʼ ὡς ὄντος γε μὴ βαδιστικοῦ.Ἡρακλῆςκαθέρπυσόν νυν ἐς Κεραμεικόν.