ἐγώ;μὰ Δίʼ ἀλλʼ ὅταν δρῶ τοῦτο, κἀκμιαίνομαι.Ξανθίαςὦ Φοῖβʼ Ἄπολλον ἔμβαλέ μοι τὴν δεξιάν,καὶ δὸς κύσαι καὐτὸς κύσον, καί μοι φράσονπρὸς Διός, ὃς ἡμῖν ἐστιν ὁμομαστιγίας,τίς οὗτος οὕνδον ἐστὶ θόρυβος καὶ βοὴχὠ λοιδορησμός;ἌιακοςΑἰσχύλου κεὐριπίδου.Ξανθίαςἆ.Ἄιακοςπρᾶγμα πρᾶγμα μέγα κεκίνηται μέγαἐν τοῖς νεκροῖσι καὶ στάσις πολλὴ πάνυ.Ξανθίαςἐκ τοῦ;Ἄιακοςνόμος τις ἐνθάδʼ ἐστὶ κείμενοςἀπὸ τῶν τεχνῶν ὅσαι μεγάλαι καὶ δεξιαί,τὸν ἄριστον ὄντα τῶν ἑαυτοῦ συντέχνωνσίτησιν αὐτὸν ἐν πρυτανείῳ λαμβάνεινθρόνον τε τοῦ Πλούτωνος ἑξῆς—Ξανθίαςμανθάνω.Ἄιακοςἕως ἀφίκοιτο τὴν τέχνην σοφώτεροςἕτερός τις αὐτοῦ· τότε δὲ παραχωρεῖν ἔδει.