ὁ δεσπότης σου.Ξανθίαςπῶς γὰρ οὐχὶ γεννάδας,ὅστις γε πίνειν οἶδε καὶ βινεῖν μόνον;Ἄιακοςτὸ δὲ μὴ πατάξαι σʼ ἐξελεγχθέντʼ ἄντικρυς,ὅτι δοῦλος ὢν ἔφασκες εἶναι δεσπότης.Ξανθίαςᾤμωξε μέντἄν.Ἄιακοςτοῦτο μέντοι δουλικὸνεὐθὺς πεποίηκας, ὅπερ ἐγὼ χαίρω ποιῶν.Ξανθίαςχαίρεις, ἱκετεύω;Ἄιακοςμἀλλʼ ἐποπτεύειν δοκῶ,ὅταν καταράσωμαι λάθρᾳ τῷ δεσπότῃ.Ξανθίαςτί δὲ τονθορύζων, ἡνίκʼ ἂν πληγὰς λαβὼνπολλὰς ἀπίῃς θύραζε;Ἄιακοςκαὶ τοῦθʼ ἥδομαι.Ξανθίαςτί δὲ πολλὰ πράττων;Ἄιακοςὡς μὰ Δίʼ οὐδὲν οἶδʼ ἐγώ.Ξανθίαςὁμόγνιε Ζεῦ· καὶ παρακούων δεσποτῶνἅττʼ ἂν λαλῶσι;Ἄιακοςμἀλλὰ πλεῖν ἢ μαίνομαι.Ξανθίαςτί δὲ τοῖς θύραζε ταῦτα καταλαλῶν;