πρὸς δὲ τούτοις εἰκὸς ὑμᾶς, οἳ μεθʼ ὑμῶν πολλὰ δὴχοἰ πατέρες ἐναυμάχησαν καὶ προσήκουσιν γένει,τὴν μίαν ταύτην παρεῖναι ξυμφορὰν αἰτουμένοις.ἀλλὰ τῆς ὀργῆς ἀνέντες ὦ σοφώτατοι φύσειπάντας ἀνθρώπους ἑκόντες συγγενεῖς κτησώμεθακἀπιτίμους καὶ πολίτας, ὅστις ἂν ξυνναυμαχῇ.εἰ δὲ ταῦτʼ ὀγκωσόμεσθα κἀποσεμνυνούμεθα,τὴν πόλιν καὶ ταῦτʼ ἔχοντες κυμάτων ἐν ἀγκάλαις,ὑστέρῳ χρόνῳ ποτʼ αὖθις εὖ φρονεῖν οὐ δόξομεν.

Χορόςεἰ δʼ ἐγὼ ὀρθὸς ἰδεῖν βίον ἀνέρος ἢ τρόπον ὅστις ἔτʼοἰμώξεται,οὐ πολὺν οὐδʼ ὁ πίθηκος οὗτος ὁ νῦν ἐνοχλῶν,Κλειγένης ὁ μικρός,ὁ πονηρότατος βαλανεὺς ὁπόσοι κρατοῦσι κυκησιτέφρουψευδολίτρου κονίαςκαὶ Κιμωλίας γῆς,χρόνον ἐνδιατρίψει· ἰδὼν δὲ τάδʼ οὐκεἰρηνικὸς ἔσθʼ, ἵνα μή ποτε κἀποδυθῇ μεθύων ἄνευξύλου βαδίζων.

Χορόςπολλάκις γʼ ἡμῖν ἔδοξεν ἡ πόλις πεπονθέναι