βαδιστέον τἄρʼ ἐστὶν ἐπὶ τονδὶ πάλιν.Ξανθίαςοἴμοι.Ἄιακοςτί ἔστι;Ξανθίαςτὴν ἄκανθαν ἐξελε.Ἄιακοςτί τὸ πρᾶγμα τουτί; δεῦρο πάλιν βαδιστέον.ΔιόνυσοςἌπολλον—ὅς που Δῆλον ἢ Πυθῶνʼ ἔχεις.Ξανθίαςἤλγησεν· οὐκ ἤκουσας;Διόνυσοςοὐκ ἔγωγʼ, ἐπεὶἴαμβον Ἱππώνακτος ἀνεμιμνῃσκόμην.Ξανθίαςοὐδὲν ποιεῖς γάρ· ἀλλὰ τὰς λαγόνας σπόδει.Ἄιακοςμὰ τὸν Δίʼ ἀλλʼ ἤδη πάρεχε τὴν γαστέρα.ΔιόνυσοςΠόσειδονΞανθίαςἤλγησέν τις.Διόνυσοςὃς Αἰγαίου πρῶνας ἢ γλαυκᾶς μέδεις ἁλὸς ἐν βένθεσιν.Ἄιακοςοὔ τοι μὰ τὴν Δήμητρα δύναμαί πω μαθεῖνὁπότερος ὑμῶν ἐστι θεός. ἀλλʼ εἴσιτον·ὁ δεσπότης γὰρ αὐτὸς ὑμᾶς γνώσεταιχἠ Φερρέφατθʼ, ἅτʼ ὄντε κἀκείνω θεώ.Διόνυσοςὀρθῶς λέγεις· ἐβουλόμην δʼ ἂν τοῦτό σεπρότερον νοῆσαι, πρὶν ἐμὲ τὰς πληγὰς λαβεῖν.