οὐ μὰ Δίʼ.Ἄιακοςοὐδʼ ἐμοὶ δοκεῖς.ἀλλʼ εἶμʼ ἐπὶ τονδὶ καὶ πατάξω.Διόνυσοςπηνίκα;Ἄιακοςκαὶ δὴ ʼπάταξα.Διόνυσοςκᾆτα πῶς οὐκ ἔπταρον;Ἄιακοςοὐκ οἶδα· τουδὶ δʼ αὖθις ἀποπειράσομαι.Ξανθίαςοὔκουν ἀνύσεις τι; ἀτταταῖ.Ἄιακοςτί τἀτταταῖ;μῶν ὠδυνήθης;Ξανθίαςοὐ μὰ Δίʼ ἀλλʼ ἐφρόντισαὁπόθʼ Ἡράκλεια τἀν Διομείοις γίγνεται.Ἄιακοςἅνθρωπος ἱερός. δεῦρο πάλιν βαδιστέον.Διόνυσοςἰοὺ ἰού.Ἄιακοςτί ἔστιν;Διόνυσοςἱππέας ὁρῶ.Ἄιακοςτί δῆτα κλάεις;Διόνυσοςκρομμύων ὀσφραίνομαι.Ἄιακοςἐπεὶ προτιμᾷς γʼ οὐδέν.Διόνυσοςοὐδέν μοι μέλει.