ἢ ʼκλεψα τῶν σῶν ἄξιόν τι καὶ τριχός.καί σοι ποιήσω πρᾶγμα γενναῖον πάνυ·βασάνιζε γὰρ τὸν παῖδα τουτονὶ λαβών,κἄν ποτέ μʼ ἕλῃς ἀδικοῦντʼ, ἀπόκτεινόν μʼ ἄγων.Ἄιακοςκαὶ πῶς βασανίσω;Ξανθίαςπάντα τρόπον, ἐν κλίμακιδήσας κρεμάσας ὑστριχίδι μαστιγῶν, δέρων,στρεβλῶν, ἔτι δʼ ἐς τὰς ῥῖνας ὄξος ἐγχέων,πλίνθους ἐπιτιθείς, πάντα τἄλλα, πλὴν πράσῳμὴ τύπτε τοῦτον μηδὲ γητείῳ νέῳ.Ἄιακοςδίκαιος ὁ λόγος· κἄν τι πηρώσω γέ σουτὸν παῖδα τύπτων, τἀργύριόν σοι κείσεται.Ξανθίαςμὴ δῆτʼ ἔμοιγʼ. οὕτω δὲ βασάνιζʼ ἀπαγαγών.Ἄιακοςαὐτοῦ μὲν οὖν, ἵνα σοὶ κατʼ ὀφθαλμοὺς λέγῃ.κατάθου σὺ τὰ σκεύη ταχέως, χὤπως ἐρεῖςἐνταῦθα μηδὲν ψεῦδος.Διόνυσοςἀγορεύω τινὶἐμὲ μὴ βασανίζειν ἀθάνατον ὄντʼ· εἰ δὲ μή,αὐτὸς σεαυτὸν αἰτιῶ.Ἄιακοςλέγεις δὲ τί;