ταῦτʼ ἀφαιρεῖσθαι πάλιν πειράσεταίμʼ εὖ οἶδʼ ὅτι.ἀλλʼ ὅμως ἐγὼ παρέξωʼμʼαυτὸν ἀνδρεῖον τὸ λῆμακαὶ βλέποντʼ ὀρίγανον.δεῖν δʼ ἔοικεν, ὡς ἀκούωτῆς θύρας καὶ δὴ ψόφον.

Ἄιακοςξυνδεῖτε ταχέως τουτονὶ τὸν κυνοκλόπον,ἵνα δῷ δίκην· ἀνύετον.Διόνυσοςἥκει τῳ κακόν.Ξανθίαςοὐκ ἐς κόρακας; μὴ πρόσιτον.Ἄιακοςεἶεν, καὶ μάχει;ὁ Διτύλας χὠ Σκεβλύας χὠ Παρδόκαςχωρεῖτε δευρὶ καὶ μάχεσθε τουτῳί.Διόνυσοςεἶτʼ οὐχὶ δεινὰ ταῦτα, τύπτειν τουτονὶκλέπτοντα πρὸς τἀλλότρια;Ἄιακοςμἀλλʼ ὑπερφυᾶ.Διόνυσοςσχέτλια μὲν οὖν καὶ δεινά.Ξανθίαςκαὶ μὴν νὴ Δίαεἰ πώποτʼ ἦλθον δεῦρʼ, ἐθέλω τεθνηκέναι,