οἶδʼ οἶδα τὸν νοῦν· παῦε παῦε τοῦ λόγου.οὐκ ἂν γενοίμην Ἡρακλῆς ἄν.Διόνυσοςμηδαμῶςὦ Ξανθίδιον.Ξανθίαςκαὶ πῶς ἂν Ἀλκμήνης ἐγὼυἱὸς γενοίμην δοῦλος ἅμα καὶ θνητὸς ὤν;Διόνυσοςοἶδʼ οἶδʼ ὅτι θυμοῖ, καὶ δικαίως αὐτὸ δρᾷς·κἂν εἴ με τύπτοις, οὐκ ἂν ἀντείποιμί σοι.ἀλλʼ ἤν σε τοῦ λοιποῦ ποτʼ ἀφέλωμαι χρόνου,πρόρριζος αὐτός, ἡ γυνή, τὰ παιδία,κάκιστʼ ἀπολοίμην, κἀρχέδημος ὁ γλάμων.Ξανθίαςδέχομαι τὸν ὅρκον κἀπὶ τούτοις λαμβάνω.
Χορόςνῦν σὸν ἔργον ἔστʼ, ἐπειδὴτὴν στολὴν εἴληφας ἥνπερεἶχες ἐξ ἀρχῆς πάλιν,ἀνανεάζειν καὶ βλέπειν αὖθις τὸ δεινόν,τοῦ θεοῦ μεμνημένονᾧπερ εἰκάζεις σεαυτόν.εἰ δὲ παραληρῶν ἁλώσεικἀκβαλεῖς τι μαλθακόν,