ἐφʼ ἃς ἐγὼ δρομαῖον ὁρμήσω πόδα.Ξανθίαςοὗτος τί δέδρακας;Διόνυσοςἐγκέχοδα· κάλει θεόν.Ξανθίαςὦ καταγέλαστʼ οὔκουν ἀναστήσει ταχὺπρίν τινά σʼ ἰδεῖν ἀλλότριον;Διόνυσοςἀλλʼ ὡρακιῶ.ἀλλʼ οἶσε πρὸς τὴν καρδίαν μου σφογγιάν.Ξανθίαςἰδοὺ λαβέ, προσθοῦ.Διόνυσοςποῦ ʼστιν;Ξανθίαςὦ χρυσοῖ θεοὶἐνταῦθʼ ἔχεις τὴν καρδίαν;Διόνυσοςδείσασα γὰρἐς τὴν κάτω μου κοιλίαν καθείρπυσεν.Ξανθίαςὦ δειλότατε θεῶν σὺ κἀνθρώπων.Διόνυσοςἐγώ;πῶς δειλὸς ὅστις σφογγιὰν ᾔτησά σε;οὐκ ἂν ἕτερός γʼ αὔτʼ ἠργάσατʼ ἀνήρ.Ξανθίαςἀλλὰ τί;Διόνυσοςκατέκειτʼ ἂν ὀσφραινόμενος, εἴπερ δειλὸς ἦν·ἐγὼ δʼ ἀνέστην καὶ προσέτʼ ἀπεψησάμην.