κἀστὶν τὰ πρῶτα τῆς ἐκεῖ μοχθηρίας.

Χορόςτὸν Κλεισθένους δʼ ἀκούωἐν ταῖς ταφαῖσι πρωκτὸντίλλειν ἑαυτοῦ καὶ σπαράττειν τὰς γνάθους·

Χορόςκἀκόπτετʼ ἐγκεκυφώς,κἄκλαε κἀκεκράγειΣεβῖνον ὅστις ἐστὶν ἁναφλύστιος.

Χορόςκαὶ Καλλίαν γέ φασιτοῦτον τὸν Ἱπποβίνουκύσθου λεοντῆν ναυμαχεῖν ἐνημμένον.

Διόνυσοςἔχοιτʼ ἂν οὖν φράσαι νῷνΠλούτωνʼ ὅπου ʼνθάδʼ οἰκεῖ;ξένω γάρ ἐσμεν ἀρτίως ἀφιγμένω.

Χορόςμηδὲν μακρὰν ἀπέλθῃς,μηδʼ αὖθις ἐπανέρῃ με,ἀλλʼ ἴσθʼ ἐπʼ αὐτὴν θύραν ἀφιγμένος.

Διόνυσοςαἴροιʼ ἂν αὖθις ὦ παῖ.

Ξανθίαςτουτὶ τί ἦν τὸ πρᾶγμα;ἀλλʼ ἢ Διὸς Κόρινθος ἐν τοῖς στρώμασιν.Χορόςχωρεῖτενῦν ἱερὸν ἀνὰ κύκλον θεᾶς, ἀνθοφόρον ἀνʼ ἄλσος