ἣ τὴν χώρανσῴζειν φήσʼ ἐς τὰς ὥρας,κἂν Θωρυκίων μὴ βούληται.
Χορόςἄγε νυν ἑτέραν ὕμνων ἰδέαν τὴν καρποφόρον βασίλειανΔήμητρα θεὰν ἐπικοσμοῦντες ζαθέαις μολπαῖς κελαδεῖτε.
ΧορόςΔήμητερ ἁγνῶν ὀργίωνἄνασσα συμπαραστάτει,καὶ σῷζε τὸν σαυτῆς χορόν,καί μʼ ἀσφαλῶς πανήμερονπαῖσαί τε καὶ χορεῦσαι·
Χορόςκαὶ πολλὰ μὲν γέλοιά μʼ εἰ-πεῖν, πολλὰ δὲ σπουδαῖα, καὶτῆς σῆς ἑορτῆς ἀξίωςπαίσαντα καὶ σκώψαντα νι-κήσαντα ταινιοῦσθαι.
Χορόςἄγʼ εἶανῦν καὶ τὸν ὡραῖον θεὸν παρακαλεῖτε δεῦροᾠδαῖσι, τὸν ξυνέμπορον τῆσδε τῆς χορείας.
ΧορόςἼακχε πολυτίμητε, μέλος ἑορτῆςἥδιστον εὑρών, δεῦρο συνακολούθειπρὸς τὴν θεὸνκαὶ δεῖξον ὡς ἄνευ πόνουπολλὴν ὁδὸν περαίνεις.Ἴακχε φιλοχορευτὰ συμπρόπεμπέ με.
Χορόςσὺ γὰρ κατεσχίσω μὲν ἐπὶ γέλωτικἀπʼ εὐτελείᾳ τόδε τὸ σανδαλίσκονκαὶ τὸ ῥάκος,κἀξηῦρες ὥστʼ ἀζημίουςπαίζειν τε καὶ χορεύειν.Ἴακχε φιλοχορευτὰ συμπρόπεμπέ με.
Χορόςκαὶ γὰρ παραβλέψας τι μειρακίσκηςνῦν δὴ κατεῖδον καὶ μάλʼ εὐπροσώπουσυμπαιστρίαςχιτωνίου παραρραγέν-τος τιτθίον προκύψαν.Ἴακχε φιλοχορευτὰ συμπρόπεμπέ με.
Διόνυσοςἐγὼ δʼ ἀεί πως φιλακόλου-θός εἰμι καὶ μετʼ αὐτῆςπαίζων χορεύειν βούλομαι.Ξανθίαςκἄγωγε πρός.