νὴ τὸν Ποσειδῶ ʼγωγε, καὶ νυνί γʼ ὁρῶ.ἄγε δὴ τί δρῶμεν;Ξανθίαςπροϊέναι βέλτιστα νῷν,ὡς οὗτος ὁ τόπος ἐστὶν οὗ τὰ θηρίατὰ δείνʼ ἔφασκʼ ἐκεῖνος.Διόνυσοςὡς οἰμώξεται.ἠλαζονεύεθʼ ἵνα φοβηθείην ἐγώ,εἰδώς με μάχιμον ὄντα φιλοτιμούμενος.οὐδὲν γὰρ οὕτω γαῦρόν ἐσθʼ ὡς Ἡρακλῆς.ἐγὼ δέ γʼ εὐξαίμην ἂν ἐντυχεῖν τινιλαβεῖν τʼ ἀγώνισμʼ ἄξιόν τι τῆς ὁδοῦ.Ξανθίαςνὴ τὸν Δία καὶ μὴν αἰσθάνομαι ψόφου τινός.Διόνυσοςποῦ ποῦ ʼστιν;Ξανθίαςἐξόπισθεν.Διόνυσοςἐξόπισθʼ ἴθι.Ξανθίαςἀλλʼ ἐστὶν ἐν τῷ πρόσθε.Διόνυσοςπρόσθε νυν ἴθι.Ξανθίαςκαὶ μὴν ὁρῶ νὴ τὸν Δία θηρίον μέγα.Διόνυσοςποῖόν τι;Ξανθίαςδεινόν· παντοδαπὸν γοῦν γίγνεταιτοτὲ μέν γε βοῦς, νυνὶ δʼ ὀρεύς, τοτὲ δʼ αὖ γυνὴ