ἀνάμεινον ὦ δαιμόνιʼ, ἐὰν ξυμβῶ τί σοι.Νέκροςεἰ μὴ καταθήσεις δύο δραχμάς, μὴ διαλέγου.Διόνυσοςλάβʼ ἐννέʼ ὀβολούς.Νέκροςἀναβιοίην νυν πάλιν.Ξανθίαςὡς σεμνὸς ὁ κατάρατος· οὐκ οἰμώξεται;ἐγὼ βαδιοῦμαι.Διόνυσοςχρηστὸς εἶ καὶ γεννάδας.χωρῶμεν ἐπὶ τὸ πλοῖον.Χάρωνὠὸπ παραβαλοῦ.Ξανθίαςτουτὶ τί ἔστι;Διόνυσοςτοῦτο; λίμνη νὴ Δίααὕτη ʼστὶν ἣν ἔφραζε, καὶ πλοῖόν γʼ ὁρῶ.Ξανθίαςνὴ τὸν Ποσειδῶ κἄστι γʼ ὁ Χάρων οὑτοσί.Διόνυσοςχαῖρʼ ὦ Χάρων, χαῖρʼ ὦ Χάρων, χαῖρʼ ὦ Χάρων.Χάρωντίς εἰς ἀναπαύλας ἐκ κακῶν καὶ πραγμάτων;τίς ἐς τὸ Λήθης πεδίον, ἢ σʼ Ὄνου πόκας,ἢ σʼ Κερβερίους, ἢ σʼ κόρακας, ἢ ʼπὶ Ταίναρον;Διόνυσοςἐγώ.Χάρωνταχέως ἔμβαινε.Διόνυσοςποῖ σχήσειν δοκεῖς;ἐς κόρακας ὄντως;Χάρωνναὶ μὰ Δία σοῦ γʼ οὕνεκα.ἔσβαινε δή.Διόνυσοςπαῖ δεῦρο.Χάρωνδοῦλον οὐκ ἄγω,εἰ μὴ νεναυμάχηκε τὴν περὶ τῶν κρεῶν.Ξανθίαςμὰ τὸν Δίʼ οὐ γὰρ ἀλλʼ ἔτυχον ὀφθαλμιῶν.Χάρωνοὔκουν περιθρέξει δῆτα τὴν λίμνην κύκλῳ;Ξανθίαςποῦ δῆτʼ ἀναμενῶ;Χάρωνπαρὰ τὸν Αὑαίνου λίθονἐπὶ ταῖς ἀναπαύλαις.Διόνυσοςμανθάνεις;Ξανθίαςπάνυ μανθάνω.οἴμοι κακοδαίμων, τῷ ξυνέτυχον ἐξιών;Χάρωνκάθιζʼ ἐπὶ κώπην. εἴ τις ἔτι πλεῖ, σπευδέτω.οὗτος τί ποιεῖς;Διόνυσοςὅ τι ποιῶ; τί δʼ ἄλλο γʼ ἢἵζω ʼπὶ κώπην, οὗπερ ἐκέλευές με σύ;Χάρωνοὔκουν καθεδεῖ δῆτʼ ἐνθαδὶ γάστρων;Διόνυσοςἰδού.Χάρωνοὔκουν προβαλεῖ τὼ χεῖρε κἀκτενεῖς;Διόνυσοςἰδού.Χάρωνοὐ μὴ φλυαρήσεις ἔχων ἀλλʼ ἀντιβὰς