εἰ ναυμαχοῖεν κᾆτʼ ἔχοντες ὀξίδαςῥαίνοιεν ἐς τὰ βλέφαρα τῶν ἐναντίων.ἐγὼ μὲν οἶδα καὶ θέλω φράζειν.Διόνυσοςλέγε.Εὐριπίδηςὅταν τὰ νῦν ἄπιστα πίσθʼ ἡγώμεθα,τὰ δʼ ὄντα πίστʼ ἄπιστα.Διόνυσοςπῶς; οὐ μανθάνω.ἀμαθέστερόν πως εἰπὲ καὶ σαφέστερον.Εὐριπίδηςεἰ τῶν πολιτῶν οἷσι νῦν πιστεύομεν,τούτοις ἀπιστήσαιμεν, οἷς δʼ οὐ χρώμεθα,τούτοισι χρησαίμεσθʼ, ἴσως σωθεῖμεν ἄν.εἰ νῦν γε δυστυχοῦμεν ἐν τούτοισι, πῶςτἀναντίʼ ἂν πράττοντες οὐ σῳζοίμεθʼ ἄν;Διόνυσοςεὖ γʼ ὦ Παλάμηδες, ὦ σοφωτάτη φύσις.ταυτὶ πότερʼ αὐτὸς ηὗρες ἢ Κηφισοφῶν;Εὐριπίδηςἐγὼ μόνος· τὰς δʼ ὀξίδας Κηφισοφῶν.τί δαὶ σύ; τί λέγεις;Αἰσχύλοςτὴν πόλιν νῦν μοι φράσονπρῶτον τίσι χρῆται· πότερα τοῖς χρηστοῖς;Διόνυσοςπόθεν;μισεῖ κάκιστα.Αἰσχύλοςτοῖς πονηροῖς δʼ ἥδεται;Διόνυσοςοὐ δῆτʼ ἐκείνη γʼ, ἀλλὰ χρῆται πρὸς βίαν.Αἰσχύλοςπῶς οὖν τις ἂν σώσειε τοιαύτην πόλιν,ᾗ μήτε χλαῖνα μήτε σισύρα συμφέρει;Διόνυσοςεὕρισκε νὴ Δίʼ, εἴπερ ἀναδύσει πάλιν.Αἰσχύλοςἐκεῖ φράσαιμʼ ἄν· ἐνθαδὶ δʼ οὐ βούλομαι.Διόνυσοςμὴ δῆτα σύ γʼ, ἀλλʼ ἐνθένδʼ ἀνίει τἀγαθά.Αἰσχύλοςτὴν γῆν ὅταν νομίσωσι τὴν τῶν πολεμίωνεἶναι σφετέραν, τὴν δὲ σφετέραν τῶν πολεμίων,πόρον δὲ τὰς ναῦς ἀπορίαν δὲ τὸν πόρον.