εὐδαιμονοίης. φέρε πύθεσθέ μου ταδί.ἐγὼ κατῆλθον ἐπὶ ποιητήν. τοῦ χάριν;ἵνʼ ἡ πόλις σωθεῖσα τοὺς χοροὺς ἄγῃ.ὁπότερος οὖν ἂν τῇ πόλει παραινέσῃμᾶλλόν τι χρηστόν, τοῦτον ἄξειν μοι δοκῶ.πρῶτον μὲν οὖν περὶ Ἀλκιβιάδου τίνʼ ἔχετονγνώμην ἑκάτερος; ἡ πόλις γὰρ δυστοκεῖ.Εὐριπίδηςἔχει δὲ περὶ αὐτοῦ τίνα γνώμην;Διόνυσοςτίνα;ποθεῖ μέν, ἐχθαίρει δέ, βούλεται δʼ ἔχειν.ἀλλʼ ὅ τι νοεῖτον εἴπατον τούτου πέρι.Εὐριπίδηςμισῶ πολίτην, ὅστις ὠφελεῖν πάτρανβραδὺς πέφυκε μεγάλα δὲ βλάπτειν ταχύς,καὶ πόριμον αὑτῷ τῇ πόλει δʼ ἀμήχανον.Διόνυσοςεὖ γʼ ὦ Πόσειδον· σὺ δὲ τίνα γνώμην ἔχεις;Αἰσχύλοςοὐ χρὴ λέοντος σκύμνον ἐν πόλει τρέφειν,~~μάλιστα μὲν λέοντα μὴ νʼ πόλει τρέφειν,~~ἢν δʼ ἐκτραφῇ τις, τοῖς τρόποις ὑπηρετεῖν.Διόνυσοςνὴ τὸν Δία τὸν σωτῆρα δυσκρίτως γʼ ἔχω·ὁ μὲν σοφῶς γὰρ εἶπεν, ὁ δʼ ἕτερος σαφῶς.ἀλλʼ ἔτι μίαν γνώμην ἑκάτερος εἴπατονπερὶ τῆς πόλεως ἥντινʼ ἔχετον σωτηρίαν.Εὐριπίδηςεἴ τις πτερώσας Κλεόκριτον Κινησίᾳ,