αὐτὸς τὰ παιδίʼ ἡ γυνὴ Κηφισοφῶνἐμβὰς καθήσθω, συλλαβὼν τὰ βιβλία·ἐγὼ δὲ δύʼ ἔπη τῶν ἐμῶν ἐρῶ μόνον.Διόνυσοςἅνδρες φίλοι, κἀγὼ μὲν αὐτοὺς οὐ κρινῶ.οὐ γὰρ διʼ ἔχθρας οὐδετέρῳ γενήσομαι.τὸν μὲν γὰρ ἡγοῦμαι σοφὸν τῷ δʼ ἥδομαι.Πλούτωνοὐδὲν ἄρα πράξεις ὧνπερ ἦλθες οὕνεκα;Διόνυσοςἐὰν δὲ κρίνω;Πλούτωντὸν ἕτερον λαβὼν ἄπει,ὁπότερον ἂν κρίνῃς, ἵνʼ ἔλθῃς μὴ μάτην.Διόνυσοςεὐδαιμονοίης. φέρε πύθεσθέ μου ταδί.ἐγὼ κατῆλθον ἐπὶ ποιητήν. τοῦ χάριν;ἵνʼ ἡ πόλις σωθεῖσα τοὺς χοροὺς ἄγῃ.ὁπότερος οὖν ἂν τῇ πόλει παραινέσῃμᾶλλόν τι χρηστόν, τοῦτον ἄξειν μοι δοκῶ.πρῶτον μὲν οὖν περὶ Ἀλκιβιάδου τίνʼ ἔχετονγνώμην ἑκάτερος; ἡ πόλις γὰρ δυστοκεῖ.Εὐριπίδηςἔχει δὲ περὶ αὐτοῦ τίνα γνώμην;Διόνυσοςτίνα;ποθεῖ μέν, ἐχθαίρει δέ, βούλεται δʼ ἔχειν.