ἐφʼ ἅρματος γὰρ ἅρμα καὶ νεκρῷ νεκρός.
Διόνυσοςἐξηπάτηκεν αὖ σὲ καὶ νῦν.Εὐριπίδηςτῷ τρόπῳ;Διόνυσοςδύʼ ἅρματʼ εἰσέθηκε καὶ νεκρὼ δύο,οὓς οὐκ ἂν ἄραιντʼ οὐδʼ ἑκατὸν Αἰγύπτιοι.Αἰσχύλοςκαὶ μηκέτʼ ἔμοιγε κατʼ ἔπος, ἀλλʼ ἐς τὸν σταθμὸναὐτὸς τὰ παιδίʼ ἡ γυνὴ Κηφισοφῶνἐμβὰς καθήσθω, συλλαβὼν τὰ βιβλία·ἐγὼ δὲ δύʼ ἔπη τῶν ἐμῶν ἐρῶ μόνον.Διόνυσοςἅνδρες φίλοι, κἀγὼ μὲν αὐτοὺς οὐ κρινῶ.οὐ γὰρ διʼ ἔχθρας οὐδετέρῳ γενήσομαι.τὸν μὲν γὰρ ἡγοῦμαι σοφὸν τῷ δʼ ἥδομαι.Πλούτωνοὐδὲν ἄρα πράξεις ὧνπερ ἦλθες οὕνεκα;Διόνυσοςἐὰν δὲ κρίνω;Πλούτωντὸν ἕτερον λαβὼν ἄπει,ὁπότερον ἂν κρίνῃς, ἵνʼ ἔλθῃς μὴ μάτην.Διόνυσοςεὐδαιμονοίης. φέρε πύθεσθέ μου ταδί.ἐγὼ κατῆλθον ἐπὶ ποιητήν. τοῦ χάριν;