τοῦτʼ ἐκεῖνʼ· ἰὼ ξύνοικοι,τάδε τέρα θεάσασθε.τὸν ἀλεκτρυόνα μου συναρπάσασαφρούδη Γλύκη.Νύμφαι ὀρεσσίγονοι.ὦ Μανία ξύλλαβε.ἐγὼ δʼ ἁ τάλαινα προσέχουσʼ ἔτυχονἐμαυτῆς ἔργοισι,λίνου μεστὸν ἄτρακτονεἱειειειλίσσουσα χεροῖνκλωστῆρα ποιοῦσʼ, ὅπωςκνεφαῖος εἰς ἀγορὰνφέρουσʼ ἀποδοίμαν·ὁ δʼ ἀνέπτατʼ ἀνέπτατʼ ἐς αἰθέρακουφοτάταις πτερύγων ἀκμαῖς·ἐμοὶ δʼ ἄχεʼ ἄχεα κατέλιπε,δάκρυα δάκρυά τʼ ἀπʼ ὀμμάτωνἔβαλον ἔβαλον ἁ τλάμων.ἀλλʼ ὦ Κρῆτες, Ἴδας τέκνα,τὰ τόξα λαβόντες ἐπαμύνατε,