οὐ φημὶ τὸν Ὀρέστην κατελθεῖν οἴκαδε·λάθρᾳ γὰρ ἦλθεν οὐ πιθὼν τοὺς κυρίους.Διόνυσοςεὖ νὴ τὸν Ἑρμῆν· ὅ τι λέγεις δʼ οὐ μανθάνω.Εὐριπίδηςπέραινε τοίνυν ἕτερον.Διόνυσοςἴθι πέραινε σὺΑἰσχύλʼ ἀνύσας· σὺ δʼ ἐς τὸ κακὸν ἀπόβλεπε.Αἰσχύλοςτύμβου δʼ ἐπʼ ὄχθῳ τῷδε κηρύσσω πατρὶ
κλύειν ἀκοῦσαι.
Εὐριπίδηςτοῦθʼ ἕτερον αὖθις λέγει,κλύειν ἀκοῦσαι,
ταὐτὸν ὂν σαφέστατα.Διόνυσοςτεθνηκόσιν γὰρ ἔλεγεν ὦ μόχθηρε σύ,οἷς οὐδὲ τρὶς λέγοντες ἐξικνούμεθα.Αἰσχύλοςσὺ δὲ πῶς ἐποίεις τοὺς προλόγους;Εὐριπίδηςἐγὼ φράσω.κἄν που δὶς εἴπω ταὐτόν, ἢ στοιβὴν ἴδῃςἐνοῦσαν ἔξω τοῦ λόγου, κατάπτυσον.Διόνυσοςἴθι δὴ λέγʼ· οὐ γάρ μοὔστιν ἀλλʼ ἀκουστέατῶν σῶν προλόγων τῆς ὀρθότητος τῶν ἐπῶν.Εὐριπίδηςἦν Οἰδίπους τὸ πρῶτον εὐδαίμων ἀνήρ
—Αἰσχύλοςμὰ τὸν Δίʼ οὐ δῆτʼ, ἀλλὰ κακοδαίμων φύσει,ὅντινά γε πρὶν φῦναι μὲν Ἁπόλλων ἔφη