πῶς δή; δίδαξον γάρ με καθʼ ὅ τι δὴ λέγεις;Αἰσχύλοςἐλθεῖν
μὲν ἐς γῆν ἔσθʼ ὅτῳ μετῇ πάτρας·χωρὶς γὰρ ἄλλης συμφορᾶς ἐλήλυθεν·φεύγων δʼ ἀνὴρ ἥκει
τε καὶ κατέρχεται.
Διόνυσοςεὖ νὴ τὸν Ἀπόλλω. τί σὺ λέγεις Εὐριπίδη;Εὐριπίδηςοὐ φημὶ τὸν Ὀρέστην κατελθεῖν οἴκαδε·λάθρᾳ γὰρ ἦλθεν οὐ πιθὼν τοὺς κυρίους.Διόνυσοςεὖ νὴ τὸν Ἑρμῆν· ὅ τι λέγεις δʼ οὐ μανθάνω.Εὐριπίδηςπέραινε τοίνυν ἕτερον.Διόνυσοςἴθι πέραινε σὺΑἰσχύλʼ ἀνύσας· σὺ δʼ ἐς τὸ κακὸν ἀπόβλεπε.Αἰσχύλοςτύμβου δʼ ἐπʼ ὄχθῳ τῷδε κηρύσσω πατρὶ
κλύειν ἀκοῦσαι.
Εὐριπίδηςτοῦθʼ ἕτερον αὖθις λέγει,κλύειν ἀκοῦσαι,
ταὐτὸν ὂν σαφέστατα.Διόνυσοςτεθνηκόσιν γὰρ ἔλεγεν ὦ μόχθηρε σύ,οἷς οὐδὲ τρὶς λέγοντες ἐξικνούμεθα.Αἰσχύλοςσὺ δὲ πῶς ἐποίεις τοὺς προλόγους;Εὐριπίδηςἐγὼ φράσω.κἄν που δὶς εἴπω ταὐτόν, ἢ στοιβὴν ἴδῃςἐνοῦσαν ἔξω τοῦ λόγου, κατάπτυσον.Διόνυσοςἴθι δὴ λέγʼ· οὐ γάρ μοὔστιν ἀλλʼ ἀκουστέατῶν σῶν προλόγων τῆς ὀρθότητος τῶν ἐπῶν.Εὐριπίδηςἦν Οἰδίπους τὸ πρῶτον εὐδαίμων ἀνήρ
—Αἰσχύλοςμὰ τὸν Δίʼ οὐ δῆτʼ, ἀλλὰ κακοδαίμων φύσει,ὅντινά γε πρὶν φῦναι μὲν Ἁπόλλων ἔφηἀποκτενεῖν τὸν πατέρα, πρὶν καὶ γεγονέναι·πῶς οὗτος ἦν τὸ πρῶτον εὐδαίμων ἀνήρ;Εὐριπίδηςεἶτʼ ἐγένετʼ αὖθις ἀθλιώτατος βροτῶν.
Αἰσχύλοςμὰ τὸν Δίʼ οὐ δῆτʼ, οὐ μὲν οὖν ἐπαύσατο.πῶς γάρ; ὅτε δὴ πρῶτον μὲν αὐτὸν γενόμενονχειμῶνος ὄντος ἐξέθεσαν ἐν ὀστράκῳ,ἵνα μὴ ʼκτραφεὶς γένοιτο τοῦ πατρὸς φονεύς·εἶθʼ ὡς Πόλυβον ἤρρησεν οἰδῶν τὼ πόδε·ἔπειτα γραῦν ἔγημεν αὐτὸς ὢν νέοςκαὶ πρός γε τούτοις τὴν ἑαυτοῦ μητέρα·εἶτʼ ἐξετύφλωσεν αὑτόν.Διόνυσοςεὐδαίμων ἄρʼ ἦν,εἰ κἀστρατήγησέν γε μετʼ Ἐρασινίδου.Εὐριπίδηςληρεῖς· ἐγὼ δὲ τοὺς προλόγους καλοὺς ποιῶ.Αἰσχύλοςκαὶ μὴν μὰ τὸν Δίʼ οὐ κατʼ ἔπος γέ σου κνίσωτὸ ῥῆμʼ ἕκαστον, ἀλλὰ σὺν τοῖσιν θεοῖςἀπὸ ληκυθίου σου τοὺς προλόγους διαφθερῶ.