Τὰ Τοῦ Δράματος Πρόσωπα
ΞανθίαςΔιόνυσοςἩρακλῆςΝέκροςΧάρωνΒάτραχοιΧορόςἌιακοςΘεράπαιναΠανδοκευτρίαΠλαθάνηΕὐριπίδηςΑἰσχύλοςΠλούτωνΞανθίαςΕἴπω τι τῶν εἰωθότων ὦ δέσποτα,ἐφʼ οἷς ἀεὶ γελῶσιν οἱ θεώμενοι;Διόνυσοςνὴ τὸν Δίʼ ὅ τι Βούλει γε, πλὴν πιέζομαι,
τοῦτο δὲ φύλαξαι· πάνυ γάρ ἐστʼ ἤδη χολή.Ξανθίαςμηδʼ ἕτερον ἀστεῖόν τι;Διόνυσοςπλήν γʼ ὡς θλίβομαι.
Ξανθίαςτί δαί; τὸ πάνυ γέλοιον εἴπω;Διόνυσοςνὴ Δίαθαρρῶν γε· μόνον ἐκεῖνʼ ὅπως μὴ ʼρεῖς,Ξανθίαςτὸ τί;Διόνυσοςμεταβαλλόμενος τἀνάφορον ὅτι χεζητιᾷς.
Ξανθίαςμηδʼ ὅτι τοσοῦτον ἄχθος ἐπʼ ἐμαυτῷ φέρων,εἰ μὴ καθαιρήσει τις, ἀποπαρδήσομαι;Διόνυσοςμὴ δῆθʼ, ἱκετεύω, πλήν γʼ ὅταν μέλλω ʼξεμεῖν.Ξανθίαςτί δῆτʼ ἔδει με ταῦτα τὰ σκεύη φέρειν,εἴπερ ποιήσω μηδὲν ὧνπερ Φρύνιχοςεἴωθε ποιεῖν καὶ Λύκις κἀμειψίας;Διόνυσοςμή νυν ποιήσῃς· ὡς ἐγὼ θεώμενος,ὅταν τι τούτων τῶν σοφισμάτων ἴδω,