ὦ θεοὶ τίνʼ ὄψιν εἰσορῶ; τίς εἶ γύναι;Μνησίλοχοςσὺ δʼ εἶ τίς; αὑτὸς γὰρ σὲ κἄμʼ ἔχει λόγος.ΕὐριπίδηςἙλληνὶς εἶ τις ἢ ʼπιχωρία γυνή;ΜνησίλοχοςἙλληνίς. ἀλλὰ καὶ τὸ σὸν θέλω μαθεῖν.ΕὐριπίδηςἙλένῃ σʼ ὁμοίαν δὴ μάλιστʼ εἶδον γύναι.Μνησίλοχοςἐγὼ δὲ Μενελάῳ σʼ ὅσα γʼ ἐκ τῶν ἰφύων.Εὐριπίδηςἔγνως ἄρʼ ὀρθῶς ἄνδρα δυστυχέστατον.Μνησίλοχοςὦ χρόνιος ἐλθὼν σῆς δάμαρτος ἐσχάραςλαβέ με λαβέ με πόσι, περίβαλε δὲ χέρας.φέρε σὲ κύσω. ἄπαγέ μʼ ἄπαγʼ ἄπαγέ μελαβὼν ταχὺ πάνυ.Γυνὴ Γκλαύσετʼ ἄρα νὴ τὼ θεὼὅστις σʼ ἀπάξει τυπτόμενος τῇ λαμπάδι.Εὐριπίδηςσὺ τὴν ἐμὴν γυναῖκα κωλύεις ἐμέ,τὴν Τυνδάρειον παῖδʼ, ἐπὶ Σπάρτην ἄγειν;Γυνὴ Γοἴμʼ ὡς πανοῦργος καὐτὸς εἶναί μοι δοκεῖςκαὶ τοῦδέ τις ξύμβουλος. οὐκ ἐτὸς πάλαιᾐγυπτιάζετʼ. ἀλλʼ ὅδε μὲν δώσει δίκην.προσέρχεται γὰρ ὁ πρύτανις χὠ τοξότης.Εὐριπίδηςτουτὶ πονηρόν· ἀλλʼ ὑπαποκινητέον.