†εἴ τι δρῴη†πᾶσιν ἐμφανὴς ὁρᾶν ἔσται γυναιξὶ καὶ βροτοῖσιν,ὅτι τά τε παράνομα τά τʼ ἀνόσια παρὼν θεὸς ἀποτίνεται.ἀλλʼ ἔοιχʼ ἡμῖν ἅπαντά τως διεσκέφθαι καλῶς.οὐχ ὁρῶμεν γοῦν ἔτʼ ἄλλον οὐδένʼ ἐγκαθήμενον. Γυνὴ Αἆ ποῖ σὺ φεύγεις; οὗτος οὗτος οὐ μενεῖς;τάλαινʼ ἐγὼ τάλαινα, καὶ τὸ παιδίονἐξαρπάσας μοι φροῦδος ἀπὸ τοῦ τιτθίου.Μνησίλοχοςκέκραχθι· τοῦτο δʼ οὐδέποτε σὺ ψωμιεῖς,ἢν μή μʼ ἀφῆτʼ· ἀλλʼ ἐνθάδʼ ἐπὶ τῶν μηρίωνπληγὲν μαχαίρᾳ τῇδε φοινίας φλέβαςκαθαιματώσει βωμόν.Γυνὴ Αὦ τάλαινʼ ἐγώ.γυναῖκες, οὐκ ἀρήξετʼ; οὐ πολλὴν βοὴνστήσεσθε καὶ τροπαῖον, ἀλλὰ τοῦ μόνουτέκνου με περιόψεσθʼ ἀποστερουμένην;
Χορόςἔα ἔα.ὦ πότνιαι Μοῖραι τί τόδε δέρκομαινεοχμὸν αὖ τέρας;