ὃς ἕτοιμος σοῦ τοῦ τε ποιητοῦτοῦ καλλιεποῦς κατὰ τοῦ θριγκοῦσυγγογγύλας καὶ συστρέψαςτουτὶ τὸ πέος χοανεῦσαι.
Θεράπωνἦ που νέος γʼ ὢν ἦσθʼ ὑβριστὴς ὦ γέρον.Εὐριπίδηςὦ δαιμόνιε τοῦτον μὲν ἔα χαίρειν, σὺ δὲἈγάθωνά μοι δεῦρʼ ἐκκάλεσον πάσῃ τέχνῃ.Θεράπωνμηδὲν ἱκέτευʼ· αὐτὸς γὰρ ἔξεισιν τάχα.καὶ γὰρ μελοποιεῖν ἄρχεται· χειμῶνος οὖνὄντος κατακάμπτειν τὰς στροφὰς οὐ ῥᾴδιον,ἢν μὴ προίῃ θύρασι πρὸς τὸν ἥλιον.Εὐριπίδηςτί οὖν ἐγὼ δρῶ;Θεράπωνπερίμενʼ, ὡς ἐξερχεται.Εὐριπίδηςὦ Ζεῦ τί δρᾶσαι διανοεῖ με τήμερον;Μνησίλοχοςνὴ τοὺς θεοὺς ἐγὼ πυθέσθαι βούλομαιτί τὸ πρᾶγμα τουτί. τί στένεις; τί δυσφορεῖς;οὐ χρῆν σε κρύπτειν ὄντα κηδεστὴν ἐμόν.Εὐριπίδηςἔστιν κακόν μοι μέγα τι προπεφυραμένον.Μνησίλοχοςποῖόν τι;Εὐριπίδηςτῇδε θἠμέρᾳ κριθήσεται