ἄγρια γὰρ ἡμᾶς ὦ γυναῖκες δρᾷ κακά,ἅτʼ ἐν ἀγρίοισι τοῖς λαχάνοις αὐτὸς τραφείς.ἀλλʼ εἰς ἀγορὰν ἄπειμι· δεῖ γὰρ ἀνδράσινπλέξαι στεφάνους συνθηματιαίους εἴκοσιν.
Χορόςἕτερον αὖ τι λῆμα τοῦτοκομψότερον ἔτʼ ἢ τὸ πρότερονἀναπέφηνεν.οἷα κατεστωμύλατοοὐκ ἄκαιρα, φρένας ἔχουσακαὶ πολύπλοκον νόημʼ, οὐδʼἀσύνετʼ ἀλλὰ πιθανὰ πάντα.δεῖ δὲ ταύτης τῆς ὕβρεως ἡμῖντὸν ἄνδραπεριφανῶς δοῦναι δίκην.
Μνησίλοχοςτὸ μὲν ὦ γυναῖκες ὀξυθυμεῖσθαι σφόδραΕὐριπίδῃ, τοιαῦτʼ ἀκουούσας κακά,οὐ θαυμάσιόν ἐστʼ, οὐδʼ ἐπιζεῖν τὴν χολήν.καὐτὴ γὰρ ἔγωγʼ, οὕτως ὀναίμην τῶν τέκνων,μισῶ τὸν ἄνδρʼ ἐκεῖνον, εἰ μὴ μαίνομαι.ὅμως δʼ ἐν ἀλλήλαισι χρὴ δοῦναι λόγον·