δρᾶσαι δʼ ἔθʼ ἡμῖν οὐδὲν ὥσπερ καὶ πρὸ τοῦἔξεστι· τοιαῦθʼ οὗτος ἐδίδαξεν κακὰτοὺς ἄνδρας ἡμῶν· ὥστʼ ἐάνπερ τις πλέκῃγυνὴ στέφανον, ἐρᾶν δοκεῖ· κἂν ἐκβάλῃσκεῦός τι κατὰ τὴν οἰκίαν πλανωμένη,ἁνὴρ ἐρωτᾷ, ʼτῷ κατέαγεν ἡ χύτρα;οὐκ ἔσθʼ ὅπως οὐ τῷ Κορινθίῳ ξένῳ.ʼκάμνει κόρη τις, εὐθὺς ἁδελφὸς λέγει,τὸ χρῶμα τοῦτό μʼ οὐκ ἀρέσκει τῆς κόρης.
εἶεν, γυνή τις ὑποβαλέσθαι βούλεταιἀποροῦσα παίδων, οὐδὲ τοῦτʼ ἔστιν λαθεῖν.ἅνδρες γὰρ ἤδη παρακάθηνται πλησίον·πρὸς τοὺς γέροντάς θʼ οἳ πρὸ τοῦ τὰς μείρακαςἤγοντο, διαβέβληκεν, ὥστʼ οὐδεὶς γέρωνγαμεῖν ἐθέλει γυναῖκα διὰ τοὔπος τοδὶδέσποινα γὰρ γέροντι νυμφίῳ γυνή.
εἶτα διὰ τοῦτον ταῖς γυναικωνίτισινσφραγῖδας ἐπιβάλλουσιν ἤδη καὶ μοχλοὺςτηροῦντες ἡμᾶς, καὶ προσέτι Μολοττικοὺςτρέφουσι μορμολυκεῖα τοῖς μοιχοῖς κύνας.