ὄμνυμι τοίνυν πάντας ἄρδην τοὺς θεούς.Μνησίλοχοςμέμνησο τοίνυν ταῦθʼ, ὅτι ἡ φρὴν ὤμοσεν,ἡ γλῶττα δʼ οὐκ ὀμώμοκʼ· οὐδʼ ὥρκωσʼ ἐγώ.Εὐριπίδηςἔκσπευδε ταχέως· ὡς τὸ τῆς ἐκκλησίαςσημεῖον ἐν τῷ Θεσμοφορείῳ φαίνεται.ἐγὼ δʼ ἄπειμι.Μνησίλοχοςδεῦρό νυν ὦ Θρᾷτθʼ ἕπου.ὦ Θρᾷττα θέασαι, καομένων τῶν λαμπάδωνὅσον τὸ χρῆμʼ ἀνέρχεθʼ ὑπὸ τῆς λιγνύος.ἀλλʼ ὦ περικαλλεῖ Θεσμοφόρω δέξασθέ μεἀγαθῇ τύχῃ καὶ δεῦρο καὶ πάλιν οἴκαδε.ὦ Θρᾷττα τὴν κίστην κάθελε, κᾆτʼ ἔξελετὸ πόπανον, ὅπως λαβοῦσα θύσω τοῖν θεοῖν.δέσποινα πολυτίμητε Δήμητερ φίληκαὶ Φερρέφαττα, πολλὰ πολλάκις μέ σοιθύειν ἔχουσαν, εἰ δὲ μἀλλὰ νῦν λαθεῖν.καὶ τοῦ θυγατρίου χοῖρον ἀνδρός μοι τυχεῖνπλουτοῦντος, ἄλλως δʼ ἠλιθίου κἀβελτέρου,καὶ ποσθαλίσκον νοῦν ἔχειν μοι καὶ φρένας.ποῦ ποῦ καθίζωμʼ ἐν καλῷ, τῶν ῥητόρων