ἔχʼ ἀτρέμα σαυτὸν κἀνάκυπτε· ποῖ στρέφει;Μνησίλοχοςμυμῦ.Εὐριπίδηςτί μύξεις; πάντα πεποίηται καλῶς.Μνησίλοχοςοἴμοι κακοδαίμων, ψιλὸς αὖ στρατεύσομαι.Εὐριπίδηςμὴ φροντίσῃ· ὡς εὐπρεπὴς φανεῖ πάνυ.βούλει θεᾶσθαι σαυτόν;Μνησίλοχοςεἰ δοκεῖ, φέρε.Εὐριπίδηςὁρᾷς σεαυτόν;Μνησίλοχοςοὐ μὰ Δίʼ ἀλλὰ Κλεισθένη.Εὐριπίδηςἀνίστασʼ, ἵνʼ ἀφεύσω σε, κἀγκύψας ἔχε.Μνησίλοχοςοἴμοι κακοδαίμων δελφάκιον γενήσομαι.Εὐριπίδηςἐνεγκάτω τις ἔνδοθεν δᾷδʼ ἢ λύχνον.ἐπίκυπτε· τὴν κέρκον φυλάττου νυν ἄκραν.Μνησίλοχοςἐμοὶ μελήσει νὴ Δία, πλήν γʼ ὅτι κάομαι.οἴμοι τάλας. ὕδωρ ὕδωρ ὦ γείτονες.πρὶν ἀντιλαβέσθαι †πρωκτὸν τῆς φλογός.†Εὐριπίδηςθάρρει.Μνησίλοχοςτί θαρρῶ καταπεπυρπολημένος;Εὐριπίδηςἀλλʼ οὐκ ἔτʼ οἰδὲν πρᾶγμά σοι· τὰ πλεῖστα γὰρἀποπεπόνηκας.