ἔπειτα πῶς οὐκ αὐτὸς ἀπολογεῖ παρών;Εὐριπίδηςἐγὼ φράσω σοι. πρῶτα μὲν γιγνώσκομαι·ἔπειτα πολιός εἰμι καὶ πώγωνʼ ἔχω,σὺ δʼ εὐπρόσωπος λευκὸς ἐξυρημένοςγυναικόφωνος ἁπαλὸς εὐπρεπὴς ἰδεῖν.ἈγάθωνΕὐριπίδη—Εὐριπίδηςτί ἔστιν;Ἀγάθωνἐποίησάς ποτε,χαίρεις ὁρῶν φῶς, πατέρα δʼ οὐ χαίρειν δοκεῖς;
Εὐριπίδηςἔγωγε.Ἀγάθωνμή νυν ἐλπίσῃς τὸ σὸν κακὸνἡμᾶς ὑφέξειν. καὶ γὰρ ἂν μαινοίμεθʼ ἄν.ἀλλʼ αὐτὸς ὅ γε σόν ἐστιν οἰκείως φέρε.τὰς συμφορὰς γὰρ οὐχὶ τοῖς τεχνάσμασινφέρειν δίκαιον ἀλλὰ τοῖς παθήμασιν.Μνησίλοχοςκαὶ μὴν ού γʼ ὦ κατάπυγον εὐρύπρωκτος εἶοὐ τοῖς λόγοισιν ἀλλὰ τοῖς παθήμασιν.Εὐριπίδηςτί δʼ ἔστιν ὅτι δέδοικας ἐλθεῖν αὐτόσε;Ἀγάθωνκάκιον ἀπολοίμην ἂν ἢ σύ.Εὐριπίδηςπῶς;