αὐτίκα γυναικεῖʼ ἢν ποιῇ τις δράματα,μετουσίαν δεῖ τῶν τρόπων τὸ σῶμʼ ἔχειν.Μνησίλοχοςοὐκοῦν κελητίζεις, ὅταν Φαίδραν ποιῇς;Ἀγάθωνἀνδρεῖα δʼ ἢν ποιῇ τις, ἐν τῷ σώματιἔνεσθʼ ὑπάρχον τοῦθʼ. ἃ δʼ οὐ κεκτήμεθα,μίμησις ἤδη ταῦτα συνθηρεύεται.Μνησίλοχοςὅταν σατύρους τοίνυν ποιῇς, καλεῖν ἐμέ,ἵνα συμποιῶ σοὔπισθεν ἐστυκὼς ἐγώ.Ἀγάθωνἄλλως τʼ ἄμουσόν ἐστι ποιητὴν ἰδεῖνἀγρεῖον ὄντα καὶ δασύν· σκέψαι δʼ ὅτιἼβυκος ἐκεῖνος κἀνακρέων ὁ Τήιοςκἀλκαῖος, οἳ περὶ ἁρμονίαν ἐχύμισαν,ἐμιτροφόρουν τε καὶ διεκλῶντʼ Ἰωνικῶς,καὶ Φρύνιχος, τοῦτον γὰρ οὖν ἀκήκοας,αὐτός τε καλὸς ἦν καὶ καλῶς ἠμπέσχετο·διὰ τοῦτʼ ἄρʼ αὐτοῦ καὶ κάλʼ ἦν τὰ δράματα.ὅμοια γὰρ ποιεῖν ἀνάγκη τῇ φύσει.Μνησίλοχοςταῦτʼ ἄρʼ ὁ Φιλοκλέης αἰσχρὸς ὢν αἰσχρῶς ποιεῖ,ὁ δʼ αὖ Ξενοκλέης ὢν κακὸς κακῶς ποιεῖ,ὁ δʼ αὖ Θέογνις ψυχρὸς ὢν ψυχρῶς ποιεῖ.