καὶ ζᾦʼ ἐν αὑτῷ ξυνετέκνου κινούμενα,ᾧ μὲν βλέπειν χρὴ πρῶτʼ ἐμηχανήσατοὀφθαλμὸν ἀντίμιμον ἡλίου τροχῷ,ἀκοῇ δὲ χοάνην ὦτα διετετρήνατο.Μνησίλοχοςδιὰ τὴν χοάνην οὖν μήτʼ ἀκούω μήθʼ ὁρῶ;νὴ τὸν Δίʼ ἥδομαί γε τουτὶ προσμαθών.οἷόν γέ που ʼστιν αἱ σοφαὶ ξυνουσίαι.Εὐριπίδηςπόλλʼ ἂν μάθοις τοιαῦτα παρʼ ἐμοῦ.Μνησίλοχοςπῶς ἂν οὖνπρὸς τοῖς ἀγαθοῖς τούτοισιν ἐξεύροιμʼ ὅπωςἔτι προσμάθοιμι χωλὸς εἶναι τὼ σκέλει;Εὐριπίδηςβάδιζε δευρὶ καὶ πρόσεχε τὸν νοῦν.Μνησίλοχοςἰδού.Εὐριπίδηςὁρᾷς τὸ θύριον τοῦτο;Μνησίλοχοςνὴ τὸν Ἡρακλέαοἶμαί γε.Εὐριπίδηςσίγα νυν.Μνησίλοχοςσιωπῶ τὸ θύριον;Εὐριπίδηςἄκουʼ.Μνησίλοχοςἀκούω καὶ σιωπῶ τὸ θύριον;