δῆμός τοί σε καλεῖ γυναικῶν·ἔχουσα δέ μοι μόλοιςεἰρήνην φιλέορτον.
Χορόςἥκετʼ εὔφρονες ἵλαοι,πότνιαι, ἄλσος ἐς ὑμέτερον,οὗ δὴ ἀνδράσιν οὐ θέμις εἰσορᾶνὄργια σεμνὰ θεοῖν, ἵνα λαμπάσιφαίνετον ἄμβροτον ὄψιν.μόλετον ἔλθετον, ἀντόμεθʼ ὦΘεσμοφόρω πολυποτνία,
Χορόςεἰ καὶ πρότερόν ποτʼ ἐπηκόωἤλθετον, ἔλθετε νῦν, ἀφίκεσθʼ ἱκετεύομενἐνθάδε χἠμῖν. Εὐριπίδηςγυναῖκες εἰ βούλεσθε τὸν λοιπόν χρόνονσπονδὰς ποιήσασθαι πρὸς ἐμέ, νυνὶ πάρα,ἐφʼ ᾧτʼ ἀκοῦσαι μηδὲν ὑπʼ ἐμοῦ μηδαμὰκακὸν τὸ λοιπόν. ταῦτʼ ἐπικηρυκεύομαι.Χορόςχρείᾳ δὲ ποίᾳ τόνδʼ ἐπεσφέρεις λόγον;Εὐριπίδηςὅδʼ ἐστὶν οὑν τῇ σανίδι κηδεστὴς ἐμός.ἢν οὖν κομίσωμαι τοῦτον, οὐδὲν μή ποτε