οὐκὶ μὶ λαλῆσι σύ;κατάρατο τολμᾷς ἀποτανουμένη λαλᾷς;Εὐριπίδηςὦ παρθένʼ οἰκτίρω σὲ κρεμαμένην ὁρῶν.Τοξότηςοὐ παρτένʼ ἐστίν, ἀλλʼ ἀμαρτωλὴ γέρωνκαὶ κλέπτο καὶ πανοῦργο.Εὐριπίδηςληρεῖς ὦ Σκύθα.αὕτη γάρ ἐστιν Ἀνδρομέδα παῖς Κηφέως.Τοξότηςσκέψαι τὸ κύστο· μή τι μικτὸν παίνεται;Εὐριπίδηςφέρε δεῦρό μοι τὴν χεῖρʼ, ἵνʼ ἅψωμαι κόρης·φέρε Σκύθʼ· ἀνθρώποισι γὰρ νοσήματαἅπασίν ἐστιν· ἐμὲ δὲ καὐτὸν τῆς κόρηςταύτης ἔρως εἴληφεν.Τοξότηςοὐ ζηλῶσί σε·ἀτὰρ εἰ τὸ πρωκτὸ δεῦρο περιεστραμμένον,οὐκ ἐπτόνησά σʼ αὐτὸ πυγίζεις ἄγων.Εὐριπίδηςτί δʼ οὐκ ἐᾷς λύσαντά μʼ αὐτὴν ὦ Σκύθαπεσεῖν ἐς εὐνὴν καὶ γαμήλιον λέχος;Τοξότηςεἰ σπόδρʼ ἐπιτυμεῖς τὴ γέροντο πύγισο,τὴ σανίδο τρήσας ἐξόπιστο πρώκτισον.Εὐριπίδηςμὰ Δίʼ ἀλλὰ λύσω δεσμά.