ἐγὼ δʼ ὑπὸ τῶν γλαυκῶν γε τάλαινʼ ἀπόλλυμαιταῖς ἀγρυπνίαισι κακκαβαζουσῶν ἀεί.Λυσιστράτηὦ δαιμόνιαι παύσασθε τῶν τερατευμάτων.ποθεῖτʼ ἴσως τοὺς ἄνδρας· ἡμᾶς δʼ οὐκ οἴειποθεῖν ἐκείνους; ἀργαλέας γʼ εὖ οἶδʼ ὅτιἄγουσι νύκτας. ἀλλʼ ἀνάσχεσθʼ ὦγαθαί,καὶ προσταλαιπωρήσατʼ ἔτʼ ὀλίγον χρόνον,ὡς χρησμὸς ἡμῖν ἐστιν ἐπικρατεῖν, ἐὰνμὴ στασιάσωμεν· ἔστι δʼ ὁ χρησμὸς οὑτοσί.Γυνὴ Αλέγʼ αὐτὸν ἡμῖν ὅ τι λέγει.Λυσιστράτησιγᾶτε δή.ἀλλʼ ὁπόταν πτήξωσι χελιδόνες εἰς ἕνα χῶρον,τοὺς ἔποπας φεύγουσαι, ἀπόσχωνταί τε φαλήτων,παῦλα κακῶν ἔσται, τὰ δʼ ὑπέρτερα νέρτερα θήσειΖεὺς ὑψιβρεμέτης—Γυνὴ Βἐπάνω κατακεισόμεθʼ ἡμεῖς;Λυσιστράτηἢν δὲ διαστῶσιν καὶ ἀναπτῶνται πτερύγεσσινἐξ ἱεροῦ ναοῖο χελιδόνες, οὐκέτι δόξειὄρνεον οὐδʼ ὁτιοῦν καταπυγωνέστερον εἶναι.Γυνὴ Ασαφής γʼ ὁ χρησμὸς νὴ Δίʼ.