ἀγανακτεῖς.ἀλλὰ ποιητέα ταῦτʼ ἐστὶν ὅμως.Πρόβουλοςνὴ τὴν Δήμητρʼ ἄδικόν γε.Λυσιστράτησωστέον ὦ τᾶν.Πρόβουλοςκεἰ μὴ δέομαι;Λυσιστράτητοῦδʼ οὕνεκα καὶ πολὺ μᾶλλον.Πρόβουλοςὑμῖν δὲ πόθεν περὶ τοῦ πολέμου τῆς τʼ εἰρήνης ἐμέλησεν;Λυσιστράτηἡμεῖς φράσομεν.Πρόβουλοςλέγε δὴ ταχέως, ἵνα μὴ κλάῃς,Λυσιστράτηἀκροῶ δή,καὶ τὰς χεῖρας πειρῶ κατέχειν.Πρόβουλοςἀλλʼ οὐ δύναμαι· χαλεπὸν γὰρὑπὸ τῆς ὀργῆς αὐτὰς ἴσχειν.Γυνὴ Α.κλαύσει τοίνυν πολὺ μᾶλλον.Πρόβουλοςτοῦτο μὲν ὦ γραῦ σαυτῇ κρώξαις· σὺ δέ μοι λέγε.Λυσιστράτηταῦτα ποιήσω.ἡμεῖς τὸν μὲν πρότερον πόλεμον † καὶ τὸν χρόνον ἠνεσχόμεθα †ὑπὸ σωφροσύνης τῆς ἡμετέρας τῶν ἀνδρῶν ἅττʼ ἐποιεῖτε.οὐ γὰρ γρύζειν εἰᾶθʼ ἡμᾶς. καίτοὐκ ἠρέσκετέ γʼ ἡμᾶς.ἀλλʼ ᾐσθανόμεσθα καλῶς ὑμῶν, καὶ πολλάκις ἔνδον ἂν οὖσαι