θώμεσθα δὴ τὰς κάλπιδας χἠμεῖς χαμᾶζʼ, ὅπως ἂνἢν προσφέρῃ τὴν χεῖρά τις μὴ τοῦτό μʼ ἐμποδίζῃ.Χορὸς γερόντωνεἰ νὴ Δίʼ ἤδη τὰς γνάθους τούτων τις ἢ δὶς ἢ τρὶςἔκοψεν ὥσπερ Βουπάλου, φωνὴν ἂν οὐκ ἂν εἶχον.Χορὸς Γυναικῶνκαὶ μὴν ἰδοὺ παταξάτω τις· στᾶσʼ ἐγὼ παρέξω,κοὐ μή ποτʼ ἄλλη σου κύων τῶν ὄρχεων λάβηται.Χορὸς γερόντωνεἰ μὴ σιωπήσει, θενών σου ʼκκοκκιῶ τὸ γῆρας.Χορὸς Γυναικῶνἅψαι μόνον Στρατυλλίδος τῷ δακτύλῳ προσελθών.Χορὸς γερόντωντί δʼ ἢν σποδῶ τοῖς κονδύλοις; τί μʼ ἐργάσει τὸ δεινόν;Χορὸς Γυναικῶνβρύκουσά σου τοὺς πλεύμονας καὶ τἄντερʼ ἐξαμήσω.Χορὸς γερόντωνοὐκ ἔστʼ ἀνὴρ Εὐριπίδου σοφώτερος ποιητής·οὐδὲν γὰρ οὕτω θρέμμʼ ἀναιδές ἐστιν ὡς γυναῖκες.Χορὸς Γυναικῶναἰρώμεθʼ ἡμεῖς θοὔδατος τὴν κάλπιν ὦ Ῥοδίππη.Χορὸς γερόντωντί δʼ ὦ θεοῖς ἐχθρὰ σὺ δεῦρʼ ὕδωρ ἔχουσʼ ἀφίκου;Χορὸς Γυναικῶντί δαὶ σὺ πῦρ ὦ τύμβʼ ἔχων; ὡς σαυτὸν ἐμπυρεύσων;Χορὸς γερόντωνἐγὼ μὲν ἵνα νήσας πυρὰν τὰς σὰς φίλας ὑφάψω.Χορὸς Γυναικῶνἐγὼ δέ γʼ ἵνα τὴν σὴν πυρὰν τούτῳ κατασβέσαιμι.Χορὸς γερόντωντοὐμὸν σὺ πῦρ κατασβέσεις;Χορὸς Γυναικῶντοὔργον τάχʼ αὐτὸ δείξει.Χορὸς γερόντωνοὐκ οἶδά σʼ εἰ τῇδʼ ὡς ἔχω τῇ λαμπάδι σταθεύσω.