ἐς πόλιν ὡς τριτάλαντον βάρος,δεινότατʼ ἀπειλοῦντας ἐπῶνὡς πυρὶ χρὴ τὰς μυσαρὰς γυναῖκας ἀνθρακεύειν·ἃς ὦ θεὰ μή ποτʼ ἐγὼ πιμπραμένας ἴδοιμι,ἀλλὰ πολέμου καὶ μανιῶν ῥυσαμένας Ἑλλάδα καὶπολίτας,ἐφʼ οἷσπερ ὦ χρυσολόφαπολιοῦχε σὰς ἔσχον ἕδρας.καί σε καλῶ ξύμμαχον ὦΤριτογένειʼ, εἴ τις ἐκείναςὑποπίμπρησιν ἀνήρ,φέρειν ὕδωρ μεθʼ ἡμῶν.
Χορὸς Γυναικῶνἔασον ὦ. τουτὶ τί ἦν; ὦνδρες πόνῳ πόνηροι·οὐ γάρ ποτʼ ἂν χρηστοί γʼ ἔδρων οὐδʼ εὐσεβεῖς τάδʼ ἄνδρες.Χορὸς γερόντωντουτὶ τὸ πρᾶγμʼ ἡμῖν ἰδεῖν ἀπροσδόκητον ἥκει·ἑσμὸς γυναικῶν οὑτοσὶ θύρασιν αὖ βοηθεῖ.Χορὸς Γυναικῶντί βδύλλεθʼ ἡμᾶς; οὔ τί που πολλαὶ δοκοῦμεν εἶναι;καὶ μὴν μέρος γʼ ἡμῶν ὁρᾶτʼ οὔπω τὸ μυριοστόν.Χορὸς γερόντωνὦ Φαιδρία ταύτας λαλεῖν ἐάσομεν τοσαυτί;οὐ περικατᾶξαι τὸ ξύλον τύπτοντʼ ἐχρῆν τινʼ αὐταῖς;