εἰ γὰρ καθοίμεθʼ ἔνδον ἐντετριμμέναι,κἀν τοῖς χιτωνίοισι τοῖς Ἀμοργίνοιςγυμναὶ παρίοιμεν δέλτα παρατετιλμέναι,στύοιντο δʼ ἅνδρες κἀπιθυμοῖεν σπλεκοῦν,ἡμεῖς δὲ μὴ προσίοιμεν ἀλλʼ ἀπεχοίμεθα,σπονδὰς ποιήσαιντʼ ἂν ταχέως, εὖ οἶδʼ ὅτι.Λαμπιτώὁ γῶν Μενέλαος τᾶς Ἑλένας τὰ μᾶλά πᾳγυμνᾶς παραϊδὼν ἐξέβαλʼ, οἰῶ, τὸ ξίφος.Καλονίκητί δʼ ἢν ἀφιῶσʼ ἅνδρες ἡμᾶς ὦ μέλε;Λυσιστράτητὸ τοῦ Φερεκράτους, κύνα δέρειν δεδαρμένην.Καλονίκηφλυαρία ταῦτʼ ἐστὶ τὰ μεμιμημένα.ἐὰν λαβόντες δʼ ἐς τὸ δωμάτιον βίᾳἕλκωσιν ἡμᾶς;Λυσιστράτηἀντέχου σὺ τῶν θυρῶν.Καλονίκηἐὰν δὲ τύπτωσιν;Λυσιστράτηπαρέχειν χρὴ κακὰ κακῶς.οὐ γὰρ ἔνι τούτοις ἡδονὴ τοῖς πρὸς βίαν.κἄλλως ὀδυνᾶν χρή· κἀμέλει ταχέως πάνυἀπεροῦσιν. οὐ γὰρ οὐδέποτʼ εὐφρανθήσεταιἀνήρ, ἐὰν μὴ τῇ γυναικὶ συμφέρῃ.