ἔφησθα σαυτῆς κἂν παρατεμεῖν θἤμισυ.Καλονίκηἄλλʼ ἄλλʼ ὅ τι βούλει· κἄν με χρῇ διὰ τοῦ πυρὸςἐθέλω βαδίζειν· τοῦτο μᾶλλον τοῦ πέους.οὐδὲν γὰρ οἷον ὦ φίλη Λυσιστράτη.Λυσιστράτητί δαὶ σύ;Ἄλληκἀγὼ βούλομαι διὰ τοῦ πυρός.Λυσιστράτηὦ παγκατάπυγον θἠμέτερον ἅπαν γένος,οὐκ ἐτὸς ἀφʼ ἡμῶν εἰσιν αἱ τραγῳδίαι.οὐδὲν γάρ ἐσμεν πλὴν Ποσειδῶν καὶ σκάφη.ἀλλʼ ὦ φίλη Λάκαινα, σὺ γὰρ ἐὰν γένῃμόνη μετʼ ἐμοῦ, τὸ πρᾶγμʼ ἀνασωσαίμεσθʼ ἔτʼ ἄν,ξυμψήφισαί μοι.Λαμπιτώχαλεπὰ μὲν ναὶ τὼ σιὼγυναῖκάς ἐσθʼ ὑπνῶν ἄνευ ψωλᾶς μόνας.ὅμως γα μάν· δεῖ τᾶς γὰρ εἰράνας μάλʼ αὖ.Λυσιστράτηὦ φιλτάτη σὺ καὶ μόνη τούτων γυνή.Καλονίκηεἰ δʼ ὡς μάλιστʼ ἀπεχοίμεθʼ οὗ σὺ δὴ λέγεις,ὃ μὴ γένοιτο, μᾶλλον ἂν διὰ τουτογὶγένοιτʼ ἂν εἰρήνη;Λυσιστράτηπολύ γε νὴ τὼ θεώ.