περὶ διαλλαγᾶνπρέσβεις.Ἀθηναῖοςκαλῶς δὴ λέγετε· χἠμεῖς τουτογί.τί οὐ καλοῦμεν δῆτα τὴν Λυσιστράην,ἥπερ διαλλάξειεν ἡμᾶς ἂν μόνη;Λάκωνναὶ τὼ σιὼ κἂν λῆτε τὸν Λυσίστρατον.Ἀθηναῖοςἀλλʼ οὐδὲν ἡμᾶς, ὡς ἔοικε, δεῖ καλεῖν·αὐτὴ γάρ, ὡς ἤκουσεν, ἥδʼ ἐξέρχεται.
Χορόςχαῖρʼ ὦ πασῶν ἀνδρειοτάτη· δεῖ δὴ νυνί σε γενέσθαιδεινὴν δειλὴν ἀγαθὴν φαύλην σεμνὴν ἀγανὴν πολύπειρον·ὡς οἱ πρῶτοι τῶν Ἑλλήνων τῇ σῇ ληφθέντες ἴυγγισυνεχώρησάν σοι καὶ κοινῇ τἀγκλήματα πάντʼ ἐπέτρεψαν.Λυσιστράτηἀλλʼ οὐχὶ χαλεπὸν τοὔργον, εἰ λάβοι γέ τιςὀργῶντας ἀλλήλων τε μὴ ʼκπειρωμένους.τάχα δʼ εἴσομαι ʼγώ. ποῦ ʼστιν ἡ Διαλλαγή;πρόσαγε λαβοῦσα πρῶτα τοὺς Λακωνικούς,καὶ μὴ χαλεπῇ τῇ χειρὶ μηδʼ αὐθαδικῇ,μηδʼ ὥσπερ ἡμῶν ἅνδρες ἀμαθῶς τοῦτʼ ἔδρων,ἀλλʼ ὡς γυναῖκας εἰκός, οἰκείως πάνυ,ἢν μὴ διδῷ τὴν χεῖρα, τῆς σάθης ἄγε.