ὥσπερ παλαιστὰς ἄνδρας ἀπὸ τῶν γαστέρωνθαἰμάτιʼ ἀποστέλλοντας· ὥστε φαίνεταιἀσκητικὸν τὸ χρῆμα τοῦ νοσήματος.Ἀθηναῖοςτίς ἂν φράσεις ποῦʼ στιν ἡ Λυσιστράτη;ὡς ἄνδρες ἡμεῖς οὑτοιὶ τοιουτοιί.Χορός χαὔτη ξυνᾴδει χἠτέρα ταύτῃ νόσῳ.ἦ που πρὸς ὄρθρον σπασμὸς ὑμᾶς λαμβάνει;Ἀθηναῖοςμὰ Δίʼ ἀλλὰ ταυτὶ δρῶντες ἐπιτετρίμμεθα.ὥστʼ εἴ τις ἡμᾶς μὴ διαλλάξει ταχύ,οὐκ ἔσθʼ ὅπως οὐ Κλεισθένη βινήσομεν.Χορόςεἰ σωφρονεῖτε, θαἰμάτια λήψεσθʼ, ὅπωςτῶν Ἑρμοκοπιδῶν μή τις ὑμᾶς ὄψεται.Ἀθηναῖοςνὴ τὸν Δίʼ εὖ μέντοι λέγεις.Λάκωνναὶ τὼ σιὼπαντᾷ γα. φέρε τὸ ἔσθος ἀμβαλώμεθα.Ἀθηναῖοςὢ χαίρετʼ ὦ Λάκωνες· αἰσχρά γʼ ἐπάθομεν.Λάκωνὦ Πολυχαρείδα δεινά κʼ αὖ ʼπεπόνθεμες,αἰ εἶδον ἁμὲ τὤνδρες ἀμπεφλασμένως.Ἀθηναῖοςἄγε δὴ Λάκωνες αὔθʼ ἕκαστα χρὴ λέγειν.ἐπὶ τί πάρεστε δεῦρο;