καὶ τοῦτο τέθυχʼ, ὡς τὰ κρέʼ ἔδεσθʼ ἁπαλὰ καὶ καλά.ἥκετʼ οὖν εἰς ἐμοῦ τήμερον· πρῲ δὲ χρὴτοῦτο δρᾶν λελουμένους αὔ-τούς τε καὶ τὰ παιδίʼ, εἶτʼ εἴσω βαδίζειν,μηδʼ ἐρέσθαι μηδένα,ἀλλὰ χωρεῖν ἄντικρυςὥσπερ οἴκαδʼ εἰς ἑαυτῶνγεννικῶς, ὡςἡ θύρα κεκλῄσεται.
Χορόςκαὶ μὴν ἀπὸ τῆς Σπάρτης οἱδὶ πρέσβεις ἕλκοντες ὑπήναςχωροῦσʼ, ὥσπερ χοιροκομεῖον περὶ τοῖς μηροῖσιν ἔχοντες.Χορόςἄνδρες Λάκωνες πρῶτα μέν μοι χαίρετε,εἶτʼ εἴπαθʼ ἡμῖν πῶς ἔχοντες ἥκετε.Λάκωντί δεῖ ποθʼ ὑμὲ πολλὰ μυσίδδειν ἔπη;ὁρῆν γὰρ ἔξεσθʼ ὡς ἔχοντες ἵκομες.Χορός βαβαί· νενεύρωται μὲν ἥδε συμφορὰδεινῶς, †τεθερμῶσθαί γε† χεῖρον φαίνεται.Λάκωνἄφατα. τί κα λέγοι τις; ἀλλʼ ὅπᾳ σέλειπαντᾷ τις ἐλσὼν ἁμὶν εἰράναν σέτω.Χορός καὶ μὴν ὁρῶ καὶ τούσδε τοὺς αὐτόχθονας