ὁρῶντε τὴν πτέρωσιν; ἦν γὰρ ὦ ξένοιἄνθρωπος.Ἐυελπίδηςοὐ σοῦ καταγελῶμεν.Ἔποψἀλλὰ τοῦ;Ἐυελπίδηςτὸ ῥάμφος ἡμῖν σου γέλοιον φαίνεται.Ἔποψτοιαῦτα μέντοι Σοφοκλέης λυμαίνεταιἐν ταῖς τραγῳδίαισιν ἐμὲ τὸν Τηρέα.ἘυελπίδηςΤηρεὺς γὰρ εἶ σύ; πότερον ὄρνις ἢ ταὧς;Ἔποψὄρνις ἔγωγε.Ἐυελπίδηςκᾆτά σοι ποῦ τὰ πτερά;Ἔποψἐξερρύηκε.Ἐυελπίδηςπότερον ὑπὸ νόσου τινός;Ἔποψοὔκ, ἀλλὰ τὸν χειμῶνα πάντα τὤρνεαπτερορρυεῖ τε καὖθις ἕτερα φύομεν.ἀλλʼ εἴπατόν μοι σφὼ τίνʼ ἐστόν;Ἐυελπίδηςνώ; βροτώ.Ἔποψποδαπὼ τὸ γένος;Ἐυελπίδηςὅθεν αἱ τριήρεις αἱ καλαί.Ἔποψμῶν ἡλιαστά;Ἐυελπίδηςμἀλλὰ θατέρου τρόπου,