Φρύνιχος ἀμβροσίων μελέων ἀπεβόσκετο καρπὸν ἀεὶφέρων γλυκεῖαν ᾠδάν.τιὸ τιὸ τιὸ τιοτίγξ.
Χορόςεἰ μετʼ ὀρνίθων τις ὑμῶν ὦ θεαταὶ βούλεταιδιαπλέκειν ζῶν ἡδέως τὸ λοιπόν, ὡς ἡμᾶς ἴτω.ὅσα γάρ ἐστιν ἐνθάδʼ αἰσχρὰ τῷ νόμῳ κρατούμενα,ταῦτα πάντʼ ἐστὶν παρʼ ἡμῖν τοῖσιν ὄρνισιν καλά.εἰ γὰρ ἐνθάδʼ ἐστὶν αἰσχρὸν τὸν πατέρα τύπτειν νόμῳ,τοῦτʼ ἐκεῖ καλὸν παρʼ ἡμῖν ἐστιν, ἤν τις τῷ πατρὶπροσδραμὼν εἴπῃ πατάξας, αἶρε πλῆκτρον, εἰ μαχεῖ.
εἰ δὲ τυγχάνει τις ὑμῶν δραπέτης ἐστιγμένος,ἀτταγᾶς οὗτος παρʼ ἡμῖν ποικίλος κεκλήσεται.εἰ δὲ τυγχάνει τις ὢν Φρὺξ μηδὲν ἦττον Σπινθάρου,φρυγίλος ὄρνις ἐνθάδʼ ἔσται, τοῦ Φιλήμονος γένους.εἰ δὲ δοῦλός ἐστι καὶ Κὰρ ὥσπερ Ἐξηκεστίδης,φυσάτω πάππους παρʼ ἡμῖν, καὶ φανοῦνται φράτερες.εἰ δʼ ὁ Πεισίου προδοῦναι τοῖς ἀτίμοις τὰς πύλαςβούλεται, πέρδιξ γενέσθω, τοῦ πατρὸς νεοττίον·ὡς παρʼ ἡμῖν οὐδὲν αἰσχρόν ἐστιν ἐκπερδικίσαι.
Χορόςτοιάδε κύκνοι,