φλαύρως ἐκοινώνησεν αἰετῷ ποτέ.Ἔποψμηδὲν φοβηθῇς· ἔστι γάρ τι ῥιζίον,ὃ διατραγόντʼ ἔσεσθον ἐπτερωμένω.Πισθέταιροςοὕτω μὲν εἰσίωμεν. ἄγε δὴ Ξανθίακαὶ Μανόδωρε λαμβάνετε τὰ στρώματα.

Χορόςοὗτος σὲ καλῶ, σὲ λέγω.

Ἔποψτί καλεῖς;

Χορόςτούτους μὲν ἄγων μετὰ σαυτοῦἀρίστισον εὖ· τὴν δʼ ἡδυμελῆ ξύμφωνον ἀηδόνα Μούσαιςκατάλειφʼ ἡμῖν δεῦρʼ ἐκβιβάσας, ἵνα παίσωμεν μετʼ ἐκείνης.Πισθέταιροςὦ τοῦτο μεντοι νὴ Δίʼ αὐτοῖσιν πιθοῦ·ἐκβίβασον ἐκ τοῦ βουτόμου τοὐρνίθιον.Ἐυελπίδηςἐκβίβασον αὐτοῦ πρὸς θεῶν αὐτήν, ἵνακαὶ νὼ θεασώμεσθα τὴν ἀηδόνα.Ἔποψἀλλʼ εἰ δοκεῖ σφῷν, ταῦτα χρὴ δρᾶν. ἡ Πρόκνηἔκβαινε καὶ σαυτὴν ἐπιδείκνυ τοῖς ξένοις.Πισθέταιροςὦ Ζεῦ πολυτίμηθʼ ὡς καλὸν τοὐρνίθιον,ὡς δʼ ἁπαλόν, ὡς δὲ λευκόν.Ἐυελπίδηςἆρά γʼ οἶσθʼ ὅτιἐγὼ διαμηρίζοιμʼ ἂν αὐτὴν ἡδέως;